Vergeten steden

 

Vergeten steden
Tekst Guido Quarzo
Illustraties Gemma Plum

 

 
De steden van nu zijn zoals ze zijn. Heel lang geleden waren steden zo anders dat jullie mij niet geloven als ik erover vertel...

Een reiziger reist in een ver verleden de wereld over en vertelt over de steden die hij bezoekt. Een stad van zand, een stad die voortrolt, een stad waar de mensen krimpen, een stad waar alleen je gedachten van jou zijn, een stad gebouwd op verhalen en een stad waar iedereen terecht komt die de weg kwijt is.

De verhalen zijn absurd en licht van toon, maar zetten de jonge en de volwassen lezer aan het denken: stel dat...

Elk stad komt tot leven door de fantasierijke en prachtige etsen van Gemma Plum waarbij zij zich liet inspireren door de grottekeningen uit de prehistorie.
Guido Quarzo werd bij het boek geïnspireerd door de intrigrerende Italiaanse klassieker Onzichtbare steden van Italo Calvino. 
 
Vanaf 8 jaar | ISBN 978 94 90139 10 0 |  geb. 48 blz. | prijs € 14,95 |
Wil je het boek kopen? Klik hier.
 
 
 

 
Op reis door een stedelijk verleden
Hou jij ook een beetje van filosoferen? Dat kun je na het lezen van ‘Vergeten steden’ namelijk met je vrienden gaan doen. Als je goed leest (of is het kijken vanaf een afstandje naar het verhaal?) zie je dat de steden op mensen kunnen lijken. Zo denkt de verteller na zijn bezoek aan de stad ‘Muur’: `Een plek waar juist de muren van argwaan zijn verdwenen, ook die muren in ons hoofd.` [...]
Als jij een grote leesfanaat bent, word je vast óók door dit boek betoverd. Vanaf een jaar of 10 leest het lekker weg. En anders vraag je gewoon je ouders om voor te lezen.
Carol, www.leesfeest.nl  juni 2011, lees de hele recensie hier.

 

 
 
Waar fictie en realiteit elkaar raken
Quarzo toont zich een rasverteller, die er feilloos in slaagt om mysterieuze werelden met geheel eigen wetmatigheden te creeëren. Lijken de steden vooral bestaansrecht te verkrijgen via hun absurde constructies, toch weet Quarzo bij monde van zijn verteller haast moeiteloos een aura van geloofwaardigheid op te roepen. [...] Via een sterk appel aan de verbeeldende kracht van literatuur krijgt de lezer het gevoel zelf in de vergeten werelden rond te dwalen, waardoor hij de bevreemdende wetmatigheden als volkomen logisch kan aanvraarden. [...] Dankzij deze opzet trekt Quarzo duidelijke parallellen tussen heden en verleden, tussen fictieve steden  en onze huidige maatschappij, ofwel tussen utopisch beschreven werelden en de zintuigelijk waarneembare realiteit. [...] De sobere illustraties [...] 'tonen' de mens in al zijn nietigheid tegen de vaak woeste, ontembare natuurelementen en verlenen de toch al duistere prenten daardoor een unheimlich gevoel. Bovendien ademt elke prent de authentieke sfeer van lang vervlogen tijden, en daarmee gaan tekst en illustraties een opvallende dialoog aan. Of hoe de symbiose van een verrassend filosofisch getint verhaal en bijzonder krachtige beelden een erg mooi boek oplevert.
Jürgen Peeters, De Leeswelp, nr 3 2011
 

**** De stad speelt in kinderboeken zelden een grotere rol dan als decor. De Italiaanse Guido Quarzo (1948) kiest ervoor om haar hoofdpersoon te maken van zijn voorleesboek Vergeten steden. [...] vol metaforen en boodschappen. Prachtig is het verhaal over de stad Vertelopnieuw waar sinds de uitvinding van het schrift mensen het vermogen hebben verloren om verhalen te vertellen. [...] Of de stad Wiezalhetzeggen, waar je terechtkomt als je verdwaald bent en die meteen weer verdwijnt als je de weg terug hebt gevonden.
Kinderen hoeven al die extra's er niet per se uit te halen om plezier te beleven aan dit bijzondere boek.[...]
Pjotr van Lenteren, Volkskrant , 8 januari 2011

[...] de verhalen over een man die steden bezoekt in een tijd dat de mensen nog niet zo goed weten hoe ze er een moeten bouwen, zijn prachtig.[...] Pjotr van Lenteren, De Gelukkige Lezer, 11 januari 2011. Lees de hele blog hier
 

[...]prachtige, fantasievolle boekje[...] Zazie Blikvanger, Brussels Nieuws 20 januari 2011
 
 

[...] Door de fantasierijke etsen - waarbij de personages als donkere silhouetten zijn afgebeeld - en de vormgeving (o.a. een door het boek slingerende rode stippellijn) heeft deze uitgave artistieke allure. De illustratrice is geïnspireerd door prehistorische grottekeningen. De jonge lezer moet enigszins belezen zijn en over taalgevoeligheid beschikken om deze licht absurdistische verhalen te duiden. Voorlezen is uitermate geschikt om dit verhaal bij een grotere groep onder de aandacht te brengen en erover te filosoferen. Een opvallende uitgave van deze nog jonge uitgeverij. Gezien de berperkte omvang geeënt op jeugdigen, maar ook volwassen lezers zullen deze verhalen waarderen. NBD-Biblion 
 
 
 
 

[...] De fantasierijke bespiegelingen doen je op een ludieke manier stilstaan bij een aantal principes van architectuur, en geven een mooie waaier van hoe mensen in de loop der tijden zichzelf hebben gevestigd en gegroepeerdNatuurlijk lees je tussen de regels door heel wat allusies op onze huidige tijd. De Italiaanse auteur Quarzo heeft daarbij oog voor zowel de gevaren als voor de mogelijkheden van ons stedelijk bestaan. [...] Die filosofische, poetische inslag in combinatie met de heldere stijl en de vele geestige vondsten doen dit boekje moeiteloos boven de middelmaat uitstijgen. Samen met de suggestieve schetsen van Gemma Plum, die erin geslaagd is om de grottekeningen van Lascaux nieuw leven in te blazen.
Patrick Jordens,  De Morgen, 22 december 2010. Lees de hele recensie hier.
 
 
 
 

[...] in de verhalen zit een bepaalde symboliek. Ze verwizen naar het ontstaan van zaken en dingen die wij nu heel gewoon vinden. [...] De verhalen zijn lekker mysterieus en worden verteld met een vleugje humor. [...] De afbeeldingen bij de verhalen zijn eveneens heel bijzonder, de inwoners zijn bijvoorbeeld afgebeeld als donkere silhouetten. De etsen hebben allen iets weg van prehistorische tekeningen maar zijn toch modern. Door de afbeeldingen en over de tekstpagina's loopt een rode stippellijn die de wandelroute van de reiziger voorstelt.  Het is een boek dat je telkens opnieuw  oppakt om nog even een verhaal te lezen of de mooie afbeeldingen te bekijken.
Dettie Hengeveld, Leestafel, 31 januari 2011. Lees de hele recensie hier.
 

 

 

 

 










 
 



 
 
Zit JIJ in ons publiek?
Meld je bij ons aan 
en wij houden je op de hoogte!